*******Smile improve the value of your face*******
Al een Poosje ben ik stewardess bij 's Nederlands grootste Luchtvaartmaatschappij. Omdat ik tijdens mijn werk veel meemaak besloot ik in januari 2004 te starten met dit web-log. Sindsdien heb ik 2 zomerseizoenen gevlogen, ben ik 2 winterseizoenen reisleiding geweest in de wintersportplaatjses Valfrejus (Frankrijk) en Mayrhofen (Oostenrijk) en vlieg ik dus nu fulltime.
Veel leesplezier,,, enne... leuk als je reactie achter laat hoor!
Afgelopen jaar heb ik heel veel gezien en heel veel foto's gemaakt! Tot een paar maanden geleden drukte ik deze foto's af en ging ze dan inplakken in een album. Een onwijs karwei. Zeker voor een persoon als ik die al niet eens recht kan knippen. Maar aangezien ik het wel ontzettend leuk vind om anderen te showen wat ik meemaak op bestemmingen heb ik nu een alternatief gevonden. Een digitaal album in elkaar draaien! Ideaal!!!! Er zitten inmiddels alweer veel foto's in. Ook van de laatste reizen naar Mexico, New York, Londen en Sao Paulo. Erg gaaf enne nog gaver... ik laat hier een kleine indruk achter!
Popocatepetl, Mexico
New York
En ga zo maar door qua foto's! Heb weer hele gave reisjes gehad. Soms vermoeiend, deprimerend, ondoordacht, inspirerend, activerend, levendig, dynamisch, hektisch of chaotisch maar altijd om genoeg energie uit te halen om het vol te houden en het nog leuk te vinden ook! Enne... er komen weer hele gave tripjes aan: weer New York, Dubai, Europa, Lima, Cairo... here I come!
Dacht ik vanmorgen om 12uur op Schiphol te moeten zijn voor mn vlucht naar Dubai, werd ik gisterenavond gebeld dat Dubai niet doorgaat, maar dat ik vanavond om 19.45 uur op Schiphol moet zijn voor een vlucht naar Bergen... Zo kan alles dus weer anders lopen dan je vooraf denkt! Zou ik eigenlijk maandag terugkomen, ben ik nu zondagmiddag alweer thuis en zit ik maandag reserve! Ach... houdt het allemaal wel spannend, alhoewel ik ergens wel liever naar het warme Dubai zou gaan, dan naar het koude Bergen!
Afgelopen tijd ben ik een weekje in Bonaire geweest. Ik had de vlucht aangevraagd met mn vliegvriendinnetje en op het laatste moment heb ik ook nog een ticket kunnen regelen voor mn andere vriendinnetje. Het was echt weer genieten geblazen. Zon, zee, strand, rose... het was er allemaal weer! Tevens de laatste keer Carib voor mij. Ik had me opgegeven om een ander vliegtuigtype (boeing 777) te gaan vliegen ipv. de MD11 die naar de Carib vliegt. En inmiddels heb ik de type cursus voor de 777 al gehad en ben ik in Toronto geweest als familiarisatie vlucht. Ook erg leuk! Heb daar een stuk gewandeld door de stad, en daarna met een pondje naar Toronto Island gevaren.
Bonaire...
Skyline van Toronto...
Ga me nu maar klaarmaken voor de spannende trip naar Dubai, uhm... ik bedoel Bergen!
Per 1 september jl. heeft mijn vader zijn bedrijf verkocht. Vorig weekend was ter gelegenheid hiervan een afscheidsweekend. Vrijdags voor het personeel en zaterdags voor klanten en relaties.
Vrijdagavond stond er een heel bijzondere vliegmachine op ons te wachten. Een helikoper! We mochten allemaal mee een rondje vliegen. Dat rondje duurde ongeveer 10/15 minuten en was erg mooi. We hadden heel helder weer waardoor je veel vanuit de lucht kon zien en herkennen.
Zondag erna even naar Vancouver geweest. Bijf het jammer vinden dat we daar maar 1 dag verblijven. Is anders echt wel een soort van favoriet! Ben gewoon weg van Canada! Maar nu met 9 uur vliegen, en 9 uur tijdsverschil was het wel piitig! Achja... weer 5 dagen vrij!
Watu Watu, nee schudden, en ja bedoelen en een heel scala aan fel gekleurde jurken. Ik had een heleboel gehoord over vluchten naar India, maar vorige week was het dan zover. Na een innig afscheid van Joostje, moest ik toch naar Hyderabad gaan vliegen. En eigenlijk had ik er nog een soort van zin in ook. Vooral doordat ik nog nooit in India geweest was, en het me een heel bijzonder land leek, door hun voornamelijke Hindoe cultuur. Echter, er is een poosje geleden een terroristische aanslag geweest in Hyderabad, waardoor ons werd afgeraden om druk bezochte plaatsen te bezoeken, en niet met het ov te reizen en goed op de hoede te zijn. Niet echt fijn, voor een tripjes-maker als ik.
Eenmaal alle kinderen, vrouwen in die fel gekleurde gewaden en een aantal mannen verwelkomd in het vliegtuig begonnen we aan de drukke vlucht naar India. De uitroepen Watu Watu bleven echt niet uit. Maargoed dat ik wist dat de mensen daar: "Zou ik alstublieft een glas water mogen?" mee bedoelen. Op een gegeven moment werd het zelfs zo erg dat we gewoon met flessen water een een rol glazen de cabine onveilig zijn gaan maken. Op de routeinformatie voor India (vooraf aan de vlucht ontvangen) stond dat de glazen niet helemaal vol hoeven, aangezien de mensen het vaak niet helemaal opdrinken. Dus tijdens deze extra water-service schonk ik de glazen net iets over de helft vol. Vanzelfsprekend kreeg ik de vraag of de glazen voller mochten doordat ze: "Mor Mor" riepen. En ja hoor... bij het ophalen kreeg je half volle glazen weer terug! Meteen de ergenis van een stewardess, aangezien je weinig plek hebt op je kar, en graag de glazen wil stapelen! Waar moet je dat water laten???
Tegen het einde van de vlucht vroeg een mevrouw in mijn werkgebied om een klachten formulier (complaint form). Ik vond het juist zo'n aardige mevrouw, en toen ik het formulier haar bracht vroeg ik waarom ze een klacht had, en of ik er nog iets aan kon doen. No no, It is because of You an KLM. Sorry??? Klacht over mij? Begreep het niet helemaal... Ik was juist nog een paar x extra voor haar gelopen omdat ze een extra broodje, deken enz. wilde. En dan ook nog klagen. Vond ik niet zo leuk. Maar toen ze zei dat ze zo blij met mij was, trok ik bij. I would like to write a complaint to KLM about you. Uhm... complaint, of compliment? Met andere woorden... ze haalde de woorden complaint (klacht) en compliment (compliment) door elkaar en ik heb een leuke brief van een tevreden persoon gekregen! Altijd leuk natuurlijk!
In Hyderabad zelf heb ik niet echt heel erg veel gedaan. Mede doordat het dus enigsinds werd afgeraden vanwege veiligheid, en ook omdat ik me nog niet helemaal 100% fit voelde. Ben hiervoor ruim 3 weken namelijk ziek geweest. Gelukkig nu dus weer vol goede moed aan het fladderen over de wereld, maar misschien niet zo'n gek idee om deze keer lekker bij het zwembad te gaan liggen en naar een parelwinkel te gaan, en ook heerlijk Indian curry te eten. Natuurlijk met de Tuk Tuk erheen! Bijft altijd een belevenis!
EINDELIJK is het dan zover!!! De baby van het jaar is geboren! Enne... de geboorte van die baby was bijna net zo spannend als de geboorte van TANTE Lucienne! Pfff.... maare, alles is gelukkig goed gegaan. Gisterenavond laat is Joost Johannes Gerrit geboren, zoon van liefs zusje Janine en lieve zwager Martin! Joost heeft wel even op zich laten wachten aangezien 6 sept. de uitgerekende datum was, en zo'n beetje alles erop wees dat het eerder zou komen. Nou niet dus... Laat ik nou een enorme hekel hebben aan Laatkomers...... Maar, voor Joost maak ik graag uitzondering!
...Schreef ik hier na (bijna) elke vlucht op wat ik had meegemaakt. Mede door toedoen van mijn oude computertje ben ik daarmee gestopt. Maar... goed nieuws. Er komt een nieuwe laptop aan... Ben ook van plan om mn verhaaltjes weer te gaan vervolgen. Gewoon, omdat ik het mis en omdat ik weet dat veel lezers het erg leuk vinden om te lezen.
"Als er een award voor beste stewardess zou bestaan, dan zou hij voor jou bestemd zijn"! Dat was wat een passagier tegen mij zei, tijdens het uitstappen vanmorgen vroeg op Schiphol. Vond het best aandoenlijk, zeker gezien het feit dat het een enorm bewogen vlucht was. De ongeveer 80% Amerikaanse (van Nigeriaanse afkomst) donkere mensen die aan boord zaten waren enorm veeleisend. Tijdens vertraging op de grond, blijf je heen en weer lopen met kopjes water. Na de start kun je je niet in het zicht van de passagiers vertonen of je krijgt vragen voor wat te drinken. Eenmaal na de service (met kip of pasta en zo'n 2 á 3 drankjes pp) loop je met je kar weer richting galley en dan komen er nog meer vragen voor drankjes. Tijdens het ophalen krijg je dan weer allemaal half volle glazen terug, die je weer niet kwijt kan op de kar en als er dan iemand tegen de kar aanstoot vallen er 3 van die halfvolle glazen over iemand die lag te slapen, gevolg: je mag weer zo'n 4 keer heen en weer lopen voor vochtige en droge doekjes. Anyway, een vrij drukke vlucht dus. Zodra we dan op het moment zijn aangekomen dat we heel eventjes een hapje kunnen eten horen we ineens een doffe bonk. Een passagier flauw gevallen... Ik voelde mezelf net op dat moment ook niet zo heel erg lekker, erg flauw ook, maar dat was ineens over. Je handelt meteen weer 100% scherp. Nadat deze meneer weer was bijgekomen, en even zat bij te komen op een stoel, kwam er een andere meneer de galley in gegleden... al kotsend! Heel erg smerig! Mijn collega haar benen zaten onder, en er lag een flinke ranzige plas in de galley. Bleh, die meneer was vervolgens de toilet in gegaan om zichzelf schoon te maken, en vervolgens weer op zijn stoel gaan zitten. Zoals ik al zei waren het bijna allemaal donkere mensen. Ik ben er maar weer eens achter gekomen dat ik deze mensen echt níet uit elkaar kan houden. Ze lijken echt állemaal op elkaar. Met andere woorden... de kotser was spoorloos, en wij konden de kots opruimen. Hier ben ik echt geen held in, en aangezien we met nog 5 collega's achterin de galley staan, heb ik heel druk het ontbijt verder voorbereid en vond ik dat iemand anders dat klusje op mocht lappen. Gelukkig gebeurde dat na een paar minuten bakkeleien over wie dat dan moest gaan doen. Vervolgens met het ontbijt erin en daarna de landing op Schiphol. Gezien de 'award-opmerking' en een dikke knuffel die ik kreeg van zo'n dikke Afrikaanse big mama heb ik het goed volbracht. Om half 10 vanmorgen lag ik weer heerlijk in m'n bedje... Nederland is net begonnen aan een doordeweeksedinsdagwerkdag en ik kruip mn bed in! I'm still lov'in it...
Ohwja, In de 24 uur dat we in Nigeria waren, hebben we van het land zelf niets gezien, behalve het zwembad, het hotel en de korte trip van de luchthaven Lagos naar het hotel en terug (onder begeleiding van drie politieauto's met sirenes). Op naar Curacao en Los Angeles!
Het was in één woord: GEWELDIG!!! Hebben in de drie en een halve dag dat we daar ter plaatse de tijd hadden, echt het maximale eruit gehaald. Zo hebben we een eilandje bezocht: Pankor Island, zo'n 3,5 uur rijden vanaf Kuala Lumpur city. Daar zijn we 2 dagen gebleven waar we ontzettend mooie, indrukwekkende dingen gezien. Een aapje dat onze spullen van het strand af jatte; mensen op scooter met hun jas achterste voren (helemaal hip daar); de armoede; de lieve lokale bevolking die je bekijken alsof je van Mars afkomstig bent; de ondergaande zon; de bossen van diverse verschillende palmbomen; de drukkende/tropische warmte; de alcoholvrije cocktail die erin hakte vanwege een jetlag en ons vervolgens 16 uur slaap opleverde; de reis met de taxi: te moe om wakker te blijven, maar omdat we absoluut niets wilde missen van de omgeving weigeren in slaap te vallen; de winkeltjes vol gedroogde (ansjo)vis; de geur van die vis, gemengd met riool, en afval op de straat en de ontzettend mooie bomen; de drukte in het verkeer rondom Kuala Lumpur; de Towers; China Market en tenslotte de dertien uur durende vlucht, na 2 uurtjes slaap, terug naar Amsterdam!
Kijk je mee?
De kerst lijkt alweer zo lang geleden, alle feestdagen zijn weer voorbij, en ik moet zeggen... ik vind het Heerlijk! Heb me prima vermaakt dit jaar... In eerste instantie baalde ik wel dat ik moest vliegen met kerst. Goed moest vliegen zegmaar... Ik ging de zaterdag ervoor (23e) weg en kwam tweede kerstdag 's avonds rond 17.00 uur weer thuis. Hét voordeel hiervan was dat ik toch nog een klein stukje kerst kon meemaken door bij zuslief aan te schuiven aan het kerstdiner. De vluchten gingen door Europa. Eerst naar Lissabon, toen door naar Kopenhagen en vervolgens naar Helsinki! Gewapend met een slinger (uit de boom gejat), een lampje op ons uniform en een kerststol in de trolley gingen we op pad. Het was enorm gezellig. Iedereen had een instelling van: als we dan toch moeten vliegen, laten we er dan ook maar het beste van maken. En dat was gelukt.
De twee dagen na de kerst was ik vrij. En toen op 30 december moest ik weer op pad. Dit keer weer gewapend met een koffer met zomerkleding! Op naar Dar es Salaam! WAAR??? Juist... Tanzania! Van deze naam had ik wel degelijk gehoord van een bijbaantje wat ik gehad heb naast de studie. Dat was bij een bedrijf dat medicijnen voor ontwikkelingslanden regelt. Daar moest ik bijvoorbeeld post op sturen naar Dar es Salaam! Maarja... daarmee wist ik nog niet precies waar het lag. Afrika dus.
De vlucht opzich vond ik vrij druk en vermoeiend omdat ik ervoor niet echt heel erg goed had geslapen, maar wel gezellig. Ikzelf ben ook nog in de leer van het toestel MD11 maar deze vlucht waren er ook nog twee meiden bij die hun trainingsvlucht maakten, dus ik was zelfs nog een soort van senioor!
Eenmaal in het hotel was ik bekaf. Daarentegen was ik wel degene die de volgend ochtend vroeg bij het ontbijt zat en bij het zwembad lag. Om één uur had ik afgesproken met was collega's naar een schilderijenmarkt te gaan. Dat was echt zo ontzettend apart! Heb nog een doek gekocht voor bij mij in huis. Heel gaaf!
Nu ben ik in totaal 8 dagen vrij, en ik moet zeggen, dat bevalt me prima! Maar.... dinsdag a.s. ga ik naar Maleisie! Samen met een vriendinnetje!!! Dat gaat me vast en zeker ook goed bevallen!!
Zoals gezegd, Bonaire was fenomenaal! De heenvlucht op zich was gezellig. Merk dat als je zo lang (6 dagen) weggaat, collega's erg geinteresseerd zijn in elkaar en allemaal willen weten of er al plannen zijn om iets in Bonaire te gaan doen. Zo werd het idee geopperd om te gaan wake boarden, naar het Sorobon strand te gaan en evt. een scootertje te huren. Allemaal leuke dingen dus, en aangezien het voor mij toch de eerste keer was vond ik werkelijk alles leuk!
Na aankomst in Bonaire, meteen maar aangeschoven bij hét happy hour! Gezellig! Er zijn bijna alleen maar collega's van andere bemanningen, daardoor lijkt het wel een verkapte crewborrel. Je ontmoet veel mensen en hoort alle plannen aan.
De dag erna was ik met wat anderen naar het Sorobon strand gegaan, erg mooi, lekker eten en vooral relaxt op mn strandstoeltje met uitzicht op de Caribische zee... knijp knijp... het is geen droom! 's avonds lekker gegeten en nog wat gedronken met de rest van de bemanning!
Dag drie was dé dag waarop we weer eventjes een stukje gingen vliegen... Naar Lima (Peru) om precies te zijn. Het was ook dé vlucht die over de evenaar ging, en aangezien ik dat nog nooit gedaan had, vond de bemanning dat dat niet ongemerkt voorbij mocht gaan. Naief als ik ben had ik niets in de gaten, maar voorin het vliegtuig was een heuze Neptunes metamorfose aan de gang! Halverwege de vlucht kwam de vraag naar mij of ik niet even de sales service wilde gaan doen. Stiekem baalde ik daarvan want ik had op de heenreis al zo'n 2 uur in het gangpad gestaan met deze service en vond dat iemand anders nu maar aan de beurt was, maargoed... Natuurlijk wil ik de sales doen!
Eenmaal voorin gekomen stonden een aantal collega's met een drietand, een baard, een slabbetje en een kroon me op te wachten! Jaja... de Neptunes was geboren: IK
In drie talen werd er omgeroepen dat ik de allereerste vlucht over de evenaar maakte en of de passagiers wilden applaudiseren voor mij ten tijde dat ik door de cabine gereden werd!
Eenmaal in Lima, hebben we snel een kop koffie gedronken om vervolgens met cafeine in ons bloed fit aan onze nachtvlucht terug naar Bonaire te beginnen!
De dag erna zijn we met de gehele bemanning een boottocht gaan doen. Op naar Klein Bonaire! Echt heel leuk om te snorkelen, op zoek naar kleine schildpadden. Die heb ik helaas niet gezien, maar wel allerlei vissen om me heen.
De laatste dag hebben we met vijf vrouwen scootertjes gehuurd waarmee we het gehele eiland over gereden zijn. Heb het ook allemaal gezien, de slavenhuisjes, de flamingo's, de zoutbergen, en natuurlijk het 'centrum'. Voelde me even een soort van vakantieganger... Echt genoten die dag!
Toen om 1 uur 's nachts ging de wekker weer voor de terugvlucht naar Nederland. Deze was zwaar... Met name door de hele hevig turbulentie, en mijn eigen gemoedstoestand. Ik had namelijk hooguit twee uurtjes geslapen voor de vlucht. Kon de slaap gewoonweg niet vatten. Dat ga je merken op een vlucht van ongeveer 9 uur. En wat ik zei... de turbulentie. Zo hadden we na de service de plateau's met drankjes net klaargezet, toen we een lichte luchtzak kregen.... álle plateau's op de grond. Het was een grote bende. Maar waar ik me nog het meest om verbaasd heb, is dat als het commando: "cabin crew, take your seats" komt, en wij als bemanning zo snel mogelijk onze stoelen zoeken, gaan er mensen gewoon staan om bagage te pakken, of naar het toilet te gaan. Echt heel apart. Ik ben zelf gevallen door de turbulentie, even om aan te geven dat het echt heftig was, maar mensen denken gewoon: "als ik moet, dan moet ik". Heel apart!
Eenmaal thuis was ik bekaf, maar keek ik zeker terug op een fantastische reis...
okeoke, het heeft weer even geduurd, en nog heb ik momenteel weinig tijd om te schrijven, maar hopelijk zijn de foto's van de afgelopen week Bonaire even genoeg haha... het was echt GRANDIOOS, FENOMENAAL en MOOI!
Flamingo eiland...
Slavenhuisjes...
Sorobon Strand...
Zoutbergen...
En.... de rest volgt nog, maar mooi hé?
En weer terug van een toertje Europa! Van Amsterdam naar Manchester, door naar Helsinki en schon wieder nach Munchen! In Manchester was het druilerig, regenachtig en heel deprimerend weer. En aangezien ons hotel daar op een soort van industrieterrein zit, en ik uitkeek op een parkeerplaats van Ikea werd ik niet veel vrolijker daar. Vol goede moed gingen we door naar Helsinki, maar aangezien het daar ontzettend mistig was hadden we, voordat we erheen konden, zo'n 3 uur vertraging. Eenmaal aangekomen waren we allemaal nog wel redelijk fit, en wilden nog wel even gaan stappen. We hadden al helemaal bedacht wat voor soort personen we tegen zouden gaan komen. Deprimerende, dronken, kleine mensen met een witte huidskleur omdat ze te weinig daglicht zien. Maar dat viel alles mee. Oke, dronken waren ze wel, en wit ook, maar verder kwamen ze niet gedeprimeerd over en ook de lengte was 'normaal'. Met andere woorden... het was echt enorm gezellig!
Zaterdagochtend lekker uitgeslapen en smiddags gingen we weer door naar München! Ik had weer met de vriendin afgesproken. Deze keer ben ik gelijk vanuit de luchthaven met de trein naar het CS van Munchen gegaan. In mijn pakkie, 's avonds rond een uur of 23.00 ontmoette ik Sandra weer! We zijn naar haar huis gegaan, hebben de nodige ouzo's gedronken en vervolgens laat in slaap gevallen. De volgende morgen echter weer vroeg weer op. We hadden nog een strakke planning. Met name omdat zij meedeed aan een filmfestival en dat begon alweer om 11.00 uur. Daarvoor wilde wij samen nog ontbijten, wat drinken en een paleis bezoeken:
En zondag vlogen we vanaf München terug naar Amsterdam. Vandaag heb ik alweer mijn laatste dagje vrij. even naar de stembus, en dan Morgen naar Kiev!
Zoals gezegd moest ik afgelopen dinsdag naar Helsinki. Ter plaatse hadden we op woensdag best wel even de tijd om lekker de stad in te gaan. Helaas was ik een beetje verkouden en hoesten enzo waardoor ik lekker uit had geslapen en daarna zelf even naar de haven was gelopen, alwaar ik de scandinavische lucht heb ingeademd. Ik voelde me daarna echt stukken beter haha... Onderweg nog een mooie kerk gespot!
Vervolgens gingen we via Amsterdam door naar Munchen. Daar heb ik een vriendinnetje wonen die ik afgelopen winter heb leren kennen in Oostenrijk! Tijden lang heb ik vluchen naar Munchen aan gevraagd zodat ik haar op kon zoeken. Helaas werd dit steeds afgewezen. Maar deze week was het dus zover. Ik had met haar afgesproken op donderdag. Woensdagavond kwamen we laat aan in het hotel in Landschut, zo'n 75km vanaf Munchen. Donderdagochtend vroeg zou ik dan naar haar toe gaan. Het hotel lag ongeveer een kwartier lopen vanaf het station vandaan alwaar ik met de trein naar Munchen zelf zou gaan. Helaas regende het heel hard en zou ik mijn zware koffer meenemen zodat ik smiddags direct naar de luchthaven kon gaan. Balend vroeg ik informatie bij de receptie van het hotel hoe ik het snelst naar het station kon lopen. Dat hoorde een aardige meneer die een taxi nodig had. Deze man bood mij aan om mee te gaan met de taxi en mij dan eerst op het station af te laten zetten. Van moeders heb ik altijd geleerd om niet bij vreemde mannen in te stappen, maar deze keer besloot ik lekker mijn eigen zin te doen en gewoon mee te gaan. Het was een Amerikaanse zakenman die mij graag deze dienst wilde bewijzen. Erg aardig.
Eenmaal op station Munchen aangekomen kwam de vriendin me al tegmoet gelopen. In haar Hotelplan jas (voor het geval ik haar niet meer zou herkennen zonder haar vertrouwde winter bedrijfskleding) en met een helm in haar hand! Ze had er nog een bij zich waardoor we samen op de scooter Munchen onveilig konden gaan maken. Een ontzettend leuk idee waardoor we in korte tijd veel konden zien! Natuurlijk hebben we ook lekker uitgebreid ergens wat gegeten en enorm veel gekletst!
Rond 16.00 uur wilde ik weer op de luchthaven van Munchen zijn. Daar zou ik dan om half 5 de rest van de crew weer ontmoeten. Maarja, ik moest me nog omkleden natuurlijk. Snel maar een gehandicapten toilet in gegaan waar ik als "toerist" in ging, en als "stewardess" weer naar buiten kwam. Je had die gezichten van de mensen moeten zien die mij daar naar binnen hadden zien gaan. Er werd zelfs naar me gefloten! Genietend van de aandacht liep ik maar naar de afgesproken plek en bracht ik mijn koffer maar vast weg. Daar ontmoette ik de overige cabinebemanning. Eenmaal aan boord ontmoetten we ook onze cockpitbemanning. Voor het eerst sinds lange tijd zouden we gezamenlijk vanuit Munchen naar Amsterdam doorvliegen naar Madrid, en de dag erna weer terug naar Amsterdam. Dit komt zelden voor. Vaak gaat de cockpit andere vluchten doen dan de cabine. Deze keer dus niet, en dus besloot onze cockpit maar eens te gaan investeren in de cabinebemanning (wij dus). Het was wel gezellig. Niet noemenswaardig eigenlijk, maar wel leuk. Even een drankje doen in Madrid en vervolgens naar bed. Vrijdagochtend hoefden we alleen maar vanaf Madrid naar Amsterdam te vliegen... Erg relaxt. Bij het afscheid gaf de co-piloot me zijn kaartje. Met het verzoek of ik hem wilde e-mailen om nog eens wat af te spreken.... Waah, wellicht kwam het door het gefluit op de luchthaven van Munchen, zit het in de lucht, of was mijn marktligging gewoon goed de afgelopen week want ook een passagier vroeg al om mijn telefoonnummer. Heb ik maar niet gegeven aangezien ik het vermoedde had dat het hem meer ging om 'stoer' te zijn tegenover zijn vriendjes, dan om mij!
Zaterdag was de laatste dag van de vliegweek. De security eisen in Europa zijn de afgelopen tijd enorm aangescherpt. Natuurlijk wat betreft het meenemen van vloeibare artikelen in de handbagage, maar ook door de metaaldetector poortjes lopen is veranderd. We moeten, als crew zijnde, tegenwoordig ook onze jasjes uit trekken. Gisterenochtend om 6.00 uur (!) was het zover. Maar omdat het 's ochtends vroeg zo koud was, heb ik ook mijn prachtige Bea(trix) jas uit (het plastic) tevoorschijn getoverd zodat ik die aan kon. Dus bij de security trok ik mijn Bea uit, mijn uniform jasje, mijn telefoon in het bakje, mijn schoenen en pas erbij en doorlopen maar. PIEP PIEP PIEP PIEP.... Verontwaardig keek ik naar mezelf en wat er nou nog af kon gaan... Oeps.... Trolley vergeten op de band te leggen! Hét stuk bagage waar het in mijn beleving om draait. Met een rood hoofd, maar weer teruggelopen en het op de juiste manier ondergaan. De overige mensen konden er wel om lachen, en met opmerkingen naar mijn hoofd als: "ach ja, net in dienst hé" of "Die nieuwe van tegenwoordig moeten nog een hoop leren". Begon ik vermoeid aan mijn laatste dag naar Barcalona!
Afzien is het... ik heb besloten om maar eens wat aan mijn conditie te moeten gaan doen. Ik, het meest onsportieve persoontje in mijn directe omgeving (op mijn zus na) vond dat dat nodig was. In navolging tot mijn grote zus moet ik er ook maar aan gaan geloven. Het hardlopen! Opzich een ideale combi met vliegen... je kan het tenslotte overal doen. Het plan is om ongeveer twee keer per week te gaan en via een schema dat ik van internet heb gehaald mijn conditie weer op te bouwen. Inmiddels ben ik twee keer geweest en zit nu zwetend achter de computer omdat mijn tweede keer er net op zit. 5 keer 2 minuten hardlopen afgewisseld met 2 minuten wandelen. Dat laatste ben ik erg goed in, maar dat eerste pffff... hijg, puf, steun. Het is overduidelijk... mijn conditie is gedaald tot -80 ofzo.
Wat verder afzien is, is het kopen van een trouwjurk. Weliswaar niet voor mezelf, maar wel voor mijn zus. Gisterenavond was er een bruidsmodeshow. Echt geweldig mooi om te zien! Maar moeilijk... Elke jurk heeft wel wat moois, maar ook veel moois niet voor haar lichaam of net niet de goede hals, een staart als sluier enz. enz. Wel is het ontzettend leuk om mee te maken. En we hebben nog wel even de tijd om verder te zoeken naar die ene perfecte jurk!
Vanmiddag weer even wat vliegen... Naar Helsinki toe. Zaterdag zijn we weer terug! Heb ook mijn eeste icavlucht gekregen! Een 6-daagse reis naar Bonaire! Joehoe... heb er zin in!
Druk druk druk... Je kent het wel... Vorige week maandag naar de sauna. Met zuslief en de Optimelzegeltjes op naar Schiedam. Genieten van het bijbehorende arrangement. Blijf me verbazen over het aantal mensen dat daar om maandag rondloopt. Het was namelijk ongelooflijk druk! En ik maar denken dat ik de enige ben die onregelmatig werkt. Oke, vooruit... het was herfstvakantie, maar in mijn beleving zat ik niet echt tussen de gemiddelde juf of meester! Voor zover ik die naakt kan herkennen dan. Preuts als ik ben moest ik echt even een stap nemen om ook mijn badjas uit te doen, maar met en fijne peptalk van mn zus ging ook ik naakt kijken naar Guus Meeuwis in Concert in de moviesauna! Een heerlijke dag gehad!
Dinsdagavond was het "Nacht van Woerden". Een evenement waarbij allerlei kroegjes open zijn en half Woerden uitloopt om maar een gezellige avond te hebben voorafgaand aan de Koeienmarkt! Eigenlijk had ik er niet zo'n zin in om te gaan, maar na wederom een peptalkt van mn zus en een vriendin, zijn we uiteindelijk toch gegaan! En gezellig, dat was het!!! Aangezien ik in Woerden op de middelbare school heb gezeten, kwam ik daar weer heel veel mensen van tegen. Mensen die ik echt in jaren niet gesproken heb! Licht tipsie waren we veels te laat weer thuis! Brak moesten we woensdags ook nog weer even naar Boekarest! Boekarest op donderdag zag er een stuk mooier uit! Een erg leuke stad waar ik genoten heb van de mooie cultuur! Met mij fototoestel in de aanslag sloeg ik de mensen daar gade. Toen het moment gekomen was om een foto te maken, bleek de batterij leeg te zijn!
Met enige vertraging (zo'n 2,5 uur) gingen we donderdagavond naar New Castle. Waar we om 8.30 uur weer werden gewekt voor een vlucht naar Parijs. Eenmaal in het vliegtuig was het wéér zover... mijn collega's mochten vanwege de minimale rust naar huis, maar ik mocht nog wel naar Parijs en terug naar Amsterdam... Mijn collega's hadden een ander schema dan ik, dus het zal ongetwijfeld kloppen, maar wederom moest ik wel mijn schema helemaal afronden, ondanks de minimale rust, en mijn collega's mochten lekker naar huis toe! Achja, ik wist daardoor wel precies waar ik aan toe was, terwijl mijn collega's reserve moesten zitten... Dat is dus ook niet alles!
Verder gaat vandaag mijn andere zusje naar Australie, Nieus-Zeeland en Bali. Daar had ik afgelopen zaterdag een afscheidsfeestje van. Over een half jaar komt ze weer terug! En dan... gaat op 27 april mijn andere zus trouwen!!!!!!!!!
Maandagochtend was het zover... om stipt half acht 's morgens stonden de boeren op de stoep. De keukenboeren welteverstaan. Mijn huis had ik zelf al ontruimd, maar de koelkast was te zwaar en kreeg ik in mijn eentje niet aan de kant. Na de koffie wilde mijn bouwvakkers even helpen. Vervolgens moest ik er zelf vandoor en zouden zij de komende dagen hun gang gaan. Ik moest naar Schiphol. Voor een vlucht naar Stavanager (Noorwegen). Dinsdag was een meer bewogen dag... We moesten rond een uur of 13.00 uur in Stavanger op de luchthaven zijn. Toen we aan kwamen lopen, kwam er al een mevrouw op ons afgelopen met de vraag waarom we 1,5 uur vertraging hadden. Wij wisten van niets maar al snel was het duidelijk dat ze gelijk had. We hadden vertraging omdat er een toestel in Amsterdam veel te laat was binnengekomen en dus daar ook weer te laat naar ons toe kon komen. Uiteindelijk hingen we 1,5 uur te laat boven het prachtige Noorwegen. Vanuit Amsterdam moesten we vervolgens naar het spookachtige Aberdeen (schotland). Door de opgelopen vertraging moesten we bijna rennen naar de volgende gate. Toen we aankwamen bij het vliegtuig bleek het hetzelfde toestel te zijn als waar we mee waren gekomen. Alleen dan lag de gate een verdieping hoger (dit heeft temaken met het Schengen en niet-Schengen gedeelte op Schiphol en de bijbehorende paspoortcontrole). Eenmaal aan boord hebben we onze checks toch maar weer gedaan en begroetten we een persoon van de Technische Dienst. Hij begroette ons minder vrolijk want volgens hem konden we voorlopig nog niet vertrekken aangezien de kist stuk was... Oei? Dit was toch het (prima) toestel waar we zojuist mee gekomen waren? Oke, we waren wat hard geland, maar niet noemenswaardig waardoor mijns inziens iets kapot had kunnen gaan... Maargoed dat ik geen TD-er ben! Het kwam erop neer dat we konden wachten op een nieuw onderdeel, of een ander toestel. Uiteindelijk besloten we het laatste te doen en de passagiers naar een andere gate toe te laten komen, alwaar ze daarna vrij snel aan boord konden. Al met al waren we rond een uur of 01.00 uur in het spookhotel in Aberdeen. Het staat algemeen bekend dat dit het minst fijne hotel uit Europa is (het verhaal gaat ook dat dit door twee bijdehandte vliegers is bedacht) maar het schijnt er te spoken. Ikzelf ben ervan overtuigd dat de verhalen verzonnen zijn, maar mijn collega had echt 'bezoek' gehad van het spook. Lampen die "vanzelf" aan- en uit sprongen, ramen die niet gesloten konden worden en rare geluiden... hij had het allemaal díe nacht. Díe nacht hadden we ook verkorte rust en vrij brak zaten we de dag erna met zijn drieën aan het ontbijt. We wilden graag terug naar Amsterdam en vervolgens ons schema behouden en daarna door naar Oslo vliegen, maar eenmaal in de lucht kwam er een fax voor ons binnen dat we na de vlucht uit Aberdeen naar huis mochten aangezien we te weinig slaap hadden genoten. Ondanks de vermoeidheid was het wel een geweldige vlucht. Zo was er een meisje met het syndroom van down aan boord dat naar Disneyland Paris ging. Ze had een tekening van Mickey Mouse voor mij gemaakt. Echt zoooo lief! We hadden nog wat taartjes over vanuit de Business Class die ik haar gegeven had. Ze was helemaal in de wolken. Ze vond het geweldig, waardoor mijn dag ook weer op en top goed was.
Opzich lekker natuurlijk, dat we naar huis toe mochten... ware het niet dat we met behoud van het schema donderdags om 9.00 uur 's morgens uitgewerkt zouden zijn. Nu kreeg ik er een nieuwe vlucht voor... Een Londen op- en neer! Flexibel als ik ben was dit natuurlijk geen probleem (ook niet, terwijl mijn 2 collega's een dag vrij waren) maar wél aangezien het feit dat een vriendin om 11.15 uur zou landen donderdagochtend na een maand in Zuid-Afrika te zijn geweest. Het was mijn plannetje om haar op te halen. Met deze nieuwe vlucht zou het erom hangen of ik het op tijd zou halen. Wij landden om 11.00 uur. Tijdens de vlucht had ik aan de cockpit gevraagd of zij op konden vragen aan welke gate zij zouden landen. Natuurlijk was het aan de andere kant van schiphol. Van de purser mocht ik weg zodra alle passagiers van boord waren, dus ik snelde over Schiphol heen. Normaal gesproken worden we minimaal 3 keer aangesproken door mensen die de weg kwijt zijn en informatie willen, maar gezien mijn snelle pas durfde niemand dat deze keer aan. En ja hoor... Precies op tijd was ik bij gate E7 waar de Boeing 777 uit Kaapstad net was aangekomen. Ook mijn vriendinnetje had ik daar ontmoet! Was superleuk om haar weer te zien!
Vanmorgen moest ik nog even snel naar Oslo, en terug. Nu ben ik kapot en ga eventjes een lekker tukkie doen... Ohwnee, mijn prachtig mooie nieuwe keuken moet ik nog inruimen!
| ma | di | wo | do | vr | za | zo |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1 | ||||||
| 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 |
| 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 |
| 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 |
| 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 |
| 30 |
