www.stewardessie.web-log.nl

foto's enzo

Afgelopen jaar heb ik heel veel gezien en heel veel foto's gemaakt! Tot een paar maanden geleden drukte ik deze foto's af en ging ze dan inplakken in een album. Een onwijs karwei. Zeker voor een persoon als ik die al niet eens recht kan knippen. Maar aangezien ik het wel ontzettend leuk vind om anderen te showen wat ik meemaak op bestemmingen heb ik nu een alternatief gevonden. Een digitaal album in elkaar draaien! Ideaal!!!! Er zitten inmiddels alweer veel foto's in. Ook van de laatste reizen naar Mexico, New York, Londen en Sao Paulo. Erg gaaf enne nog gaver... ik laat hier een kleine indruk achter!

Popocatepetl, Mexico

New York

En ga zo maar door qua foto's! Heb weer hele gave reisjes gehad. Soms vermoeiend, deprimerend, ondoordacht, inspirerend, activerend, levendig, dynamisch, hektisch of chaotisch maar altijd om genoeg energie uit te halen om het vol te houden en het nog leuk te vinden ook! Enne... er komen weer hele gave tripjes aan: weer New York, Dubai, Europa, Lima, Cairo... here I come!

alles loopt anders...

Dacht ik vanmorgen om 12uur op Schiphol te moeten zijn voor mn vlucht naar Dubai, werd ik gisterenavond gebeld dat Dubai niet doorgaat, maar dat ik vanavond om 19.45 uur op Schiphol moet zijn voor een vlucht naar Bergen... Zo kan alles dus weer anders lopen dan je vooraf denkt! Zou ik eigenlijk maandag terugkomen, ben ik nu zondagmiddag alweer thuis en zit ik maandag reserve! Ach... houdt het allemaal wel spannend, alhoewel ik ergens wel liever naar het warme Dubai zou gaan, dan naar het koude Bergen!

Afgelopen tijd ben ik een weekje in Bonaire geweest. Ik had de vlucht aangevraagd met mn vliegvriendinnetje en op het laatste moment heb ik ook nog een ticket kunnen regelen voor mn andere vriendinnetje. Het was echt weer genieten geblazen. Zon, zee, strand, rose... het was er allemaal weer! Tevens de laatste keer Carib voor mij. Ik had me opgegeven om een ander vliegtuigtype (boeing 777) te gaan vliegen ipv. de MD11 die naar de Carib vliegt. En inmiddels heb ik de type cursus voor de 777 al gehad en ben ik in Toronto geweest als familiarisatie vlucht. Ook erg leuk! Heb daar een stuk gewandeld door de stad, en daarna met een pondje naar Toronto Island gevaren.

Bonaire...

Skyline van Toronto...

Ga me nu maar klaarmaken voor de spannende trip naar Dubai, uhm... ik bedoel Bergen!

Helikopter vliegen

Per 1 september jl. heeft mijn vader zijn bedrijf verkocht. Vorig weekend was ter gelegenheid hiervan een afscheidsweekend. Vrijdags voor het personeel en zaterdags voor klanten en relaties.

Vrijdagavond stond er een heel bijzondere vliegmachine op ons te wachten. Een helikoper! We mochten allemaal mee een rondje vliegen. Dat rondje duurde ongeveer 10/15 minuten en was erg mooi. We hadden heel helder weer waardoor je veel vanuit de lucht kon zien en herkennen.

Zondag erna even naar Vancouver geweest. Bijf het jammer vinden dat we daar maar 1 dag verblijven. Is anders echt wel een soort van favoriet! Ben gewoon weg van Canada!  Maar nu met 9 uur vliegen, en 9 uur tijdsverschil was het wel piitig! Achja... weer 5 dagen vrij!

Lief neefje

India

Watu Watu, nee schudden, en ja bedoelen en een heel scala aan fel gekleurde jurken. Ik had een heleboel gehoord over vluchten naar India, maar vorige week was het dan zover. Na een innig afscheid van Joostje, moest ik toch naar Hyderabad gaan vliegen. En eigenlijk had ik er nog een soort van zin in ook. Vooral doordat ik nog nooit in India geweest was, en het me een heel bijzonder land leek, door hun  voornamelijke Hindoe cultuur. Echter, er is een poosje geleden een terroristische aanslag geweest in Hyderabad, waardoor ons werd afgeraden om druk bezochte plaatsen te bezoeken, en niet met het ov te reizen en goed op de hoede te zijn. Niet echt fijn, voor een tripjes-maker als ik.

Eenmaal alle kinderen, vrouwen in die fel gekleurde gewaden en een aantal mannen verwelkomd in het vliegtuig begonnen we aan de drukke vlucht naar India. De uitroepen Watu Watu bleven echt niet uit. Maargoed dat ik wist dat de mensen daar: "Zou ik alstublieft een glas water mogen?" mee bedoelen. Op een gegeven moment werd het zelfs zo erg dat we gewoon met flessen water een een rol glazen de cabine onveilig zijn gaan maken. Op de routeinformatie voor India (vooraf aan de vlucht ontvangen) stond dat de glazen niet helemaal vol hoeven, aangezien de mensen het vaak niet helemaal opdrinken. Dus tijdens deze extra water-service schonk ik de glazen net iets over de helft vol. Vanzelfsprekend kreeg ik de vraag of de glazen voller mochten doordat ze: "Mor Mor" riepen. En ja hoor... bij het ophalen kreeg je half volle glazen weer terug! Meteen de ergenis van een stewardess, aangezien je weinig plek hebt op je kar, en graag de glazen wil stapelen! Waar moet je dat water laten???

Tegen het einde van de vlucht vroeg een mevrouw in mijn werkgebied om een klachten formulier (complaint form). Ik vond het juist zo'n aardige mevrouw, en toen ik het formulier haar bracht vroeg ik waarom ze een klacht had, en of ik er nog iets aan kon doen. No no, It is because of You an KLM. Sorry??? Klacht over mij? Begreep het niet helemaal... Ik was juist nog een paar x extra voor haar gelopen omdat ze een extra broodje, deken enz. wilde. En dan ook nog klagen. Vond ik niet zo leuk. Maar toen ze zei dat ze zo blij met mij was, trok ik bij. I would like to write a complaint to KLM about you. Uhm... complaint, of compliment? Met andere woorden... ze haalde de woorden complaint (klacht) en compliment (compliment) door elkaar en ik heb een leuke brief van een tevreden persoon gekregen! Altijd leuk natuurlijk!

In Hyderabad zelf heb ik niet echt heel erg veel gedaan. Mede doordat het dus enigsinds werd afgeraden vanwege veiligheid, en ook omdat ik me nog niet helemaal 100% fit voelde. Ben hiervoor ruim 3 weken namelijk ziek geweest. Gelukkig nu dus weer vol goede moed aan het fladderen over de wereld, maar misschien niet zo'n gek idee om deze keer lekker bij het zwembad te gaan liggen en naar een parelwinkel te gaan, en ook heerlijk Indian curry te eten. Natuurlijk met de Tuk Tuk erheen! Bijft altijd een belevenis!

Joostje

Joost

EINDELIJK is het dan zover!!! De baby van het jaar is geboren! Enne... de geboorte van die baby was bijna net zo spannend als de geboorte van TANTE Lucienne! Pfff.... maare, alles is gelukkig goed gegaan. Gisterenavond laat is Joost Johannes Gerrit geboren, zoon van liefs zusje Janine en lieve zwager Martin! Joost heeft wel even op zich laten wachten aangezien 6 sept. de uitgerekende datum was, en zo'n beetje alles erop wees dat het eerder zou komen. Nou niet dus... Laat ik nou een enorme hekel hebben aan Laatkomers...... Maar, voor Joost maak ik graag uitzondering!

16 oktober 06

Heerlijk, weekend in het weekend! Was alweer een tijdje geleden dat ik vrij was wanneer 'normale' mensen ook vrij zijn. Ik had het spreciaal aangevraagd want gisteren was een vervroegde 5 december! Jaja... er moest Sinterklaas gevierd worden in Huize VE. Iedereen moest 3 kadootjes kopen en dan... dobbelen maar! Was erg gezellig! Maar waarom 5 december vieren op 15 oktober? Tsja, een zusje gaat voor een paar maanden naar het buitenland en aangezien Sinterklaas valt onder de categorie 'familiefeest' hebben wij het even vervroegd! Maargoed, er waren pepernoten, chockoladeletters en Sinerklaasinpakpapier! Dus ja, het was nét echt!

Vandaag komt de keukenboer! jaja... aan het begin van de zomer heb ik een nieuwe keuken uitgezocht en vandaag wordt ie geleverd! (en morgen en overmorgen). Ben erg benieuwd. Ik ga zometeen weer vliegen en kom dan donderdag terug, dus dan staat ie er hopelijk!

13-10-06 vriendje...

Onverwacht bezoek vanmorgen! Deze keer gewenst...Mijn lieve vriendje op de stoep!

 

4 oktober '06 back again

Guess who's back... back again. Belangstelling voor waar ik heb uitgehangen? Madrid, Gotenburg, München, Manchester en Parijs. Dit in één week tijd. Vandaag is dag 1 van een totaal reisverlof van 3 dagen. Heerlijk... De vluchen verlopen allemaal soepel en vrij op tijd. Waar de meeste vertragingen door ontstaan is doordat mensen om een of andere reden niet op komen dagen bij de gate, of door een andere reden niet meemogen (bijv. dronkenschap of mensen die hun ticket kwijt zijn geraakt... jaja, maak het allemaal mee) maar wel reeds ingechecked zijn. Hierdoor is er wel al bagage van deze mensen aan boord geladen. Maarja... aangezien wij, vanwege veiligheidsoverwegingen, niet weg willen met koffers aan boord van mensen die er zelf niet zijn, moeten deze weer van boord gehaald worden. Dit kost tijd. De afgelopen week is dit wel een keer of 4 voorgekomen. Per keer ongeveer een kwartier tot twintig minuten vertraging. Is toch jammer. De laatste vlucht ging werkelijk álles mis. We hadden dus vertraging door vier dronken mensen die werden geweigerd, mijn collega uit de business class liet tijdens de vlucht 5 maaltijden vallen die niet meer gebruikt konden worden. Een andere collega kreeg een plens (smerig) water over zich heen dan ineens verscheen achter een oven vandaan, waarschijnlijk een lek in de tank. De laatste collega werd ondergekotst en ook ikzelf kwam aan de beurt, ik nam een (vol) glas rode wijn retour van een passagier terwijl een ander iemand aan mijn mouw trok waardoor het glas over mijn uniform ging. Altijd fijn, rode wijn! Maargoed... om 5 uur 's morgens is het de hoogste tijd om te blijven lachen. Dat hebben we dus ook maar gedaan. Er de humor van ingezien... speciaal voor onze speciale gast... dhr. E. v/d S, reizende vanuit Manchester naar Amsterdam, spreciaal voor zaterdag! We hebben hem veel succes gewenst voor de wedstrijd! Zelfs ik, die zoooo weinig van voetbal weet, herkende hem! Was wel leuk!

Ohwja, in Manchester stond hij dan... het grootste vliegtuig ter wereld! (Nee, niet de A380) maar dees:

even ter verduidelijking... het 6-motorig Russische Antonov vrachttoestel waarvan er slechts 1 op de wereld is!

21 sept. 06

Met een apart gevoel val ik in de ene verbazing in de andere. Ik woon nu sinds bijna een jaar in dit appartement. De afgelopen twee maanden is er drie keer aan de deur gebeld door een vreemd iemand.  De eerste keer was het een bijna buurman. Volgens mij nogals dronken. Hij verzocht mij vriendelijk, doch dringend in het bijzijn van zijn twee pitbulls of ik de troep uit de schuur wilde halen die mijn broer daar heeft neergegooid. Want ja, ik verhuur mijn schuur namelijk aan mijn broer. Uhm... Het spijt me, maar ten eerste, ik héb geen broer, ten tweede verhuur ik mijn schuur niet en ten derde die troep die er ligt is niet van mij, of van mijn niet bestaande broer.

Een paar weken later ging rond een uur of elf ´s avonds de bel weer. Ik was nog op en er stond  een meisje aan de deur. Helemaal in het zwart gekleed. Ze verontschuldigde zich dat ze zo laat bij me aankwam, maar ze was op zoek naar een wat oudere man die een cassettebandje van haar had ofzo. Want ja, ze was in de rouw. Met andere woorden, een heel onsamenhangend verhaal. Ik vertelde haar dat hier geen oudere man woont, maar naast me wel, een iets ouder iemand. Ze vroeg me vervolgens hoelaat het was. Het was al 23.00 uur en ik zei haar, vrij beleefd, dat het misschien niet meer het juiste tijdstip was om bij iemand aan te bellen. Nou, dat had ik natuurlijk niet mogen zeggen, want ik werd meteen uitgemaakt voor alles wat ik niet hier ga herhalen en ze heeft me een aantal ziekten toegewenst. Verbijsterd heb ik de deur dichtgedaan...

Vanavond was het weer zover. Een meisje van een jaar of 25 aan de deur. Wederom verontschuldigde ze zich dat ze zomaar aan kwam bellen, maar of ik haar niet even naar de dichtstbijzijnde koffieshop wilde brengen, want als ze met de bus zou gaan, dan zou ze het nooit vinden. Uhm, heb maar gezegd dat ik daar geen zin en tijd voor had en toen ging ze weer weg.

Trek ik dit soort dingen aan? Ligt het aan mij, of is Nederland gewoon steeds onbeschofter en brutaler aan het worden?

13 sept. 06 Schotland

De citytrip begon in Amsterdam... Via Parijs, op naar Milaan. Rond een uur of 15.00 kwamen we daar aan. Mijn collega's waren helemaal weg van Italianen. Zo galant, en vol manieren. Ikzelf krijg altijd een beetje de kriebels van zo'n overgalante man. Denk dan vaak dat ze meer van je moeten, en ach... die deur kan ik zelf wel openhouden, en die stoel zelf wel aanschuiven, dat hoeven zij niet voor me te doen. Maar in Milaan begon ik er toch op te letten, zeker ook omdat we het er zo toch over hadden gehad. De dag erna gingen we namelijk naar het onattente Edinbrough. Schotten zijn namelijk het tegenover gestelde van Italianen. Zo gingen we met de bus van het hotel naar de stad toe. Wat een prachtig centrum. Echt zo geweldig. Maar over een onattente Schot gesproken, toen we de stad weer uit wilden gaan, terug naar het hotel, liepen we naar de betreffende bus toe. De chauffeur deed echter net de deur dicht, maar vertrok nog niet. Hij wilde ons niet binnenlaten, en schudde bedeesd zijn hoofd. Mijn collega vond dit ongehoord en ging dreigen... Ze vond dat als zo iemand bij ons aan boord zou stappen, we dan absoluut hete koffie over hem heen zouden laten stromen en vervolgens lekker in zijn stoel zouden laten zitten. Oef... ineens besefte ik me dat we echt óp en top stewardessen zijn. We gaan zelfs dreigen met koffie!!! Hoe erg is deze besmetting? Leuk was het allemaal wel, jammer dat het afscheid soms al zo snel komt als het erg gezellig is. Had best nog een aantal dagen met deze mensen op stap gewild...

Maargoed, Edinbrough... een geweldige stad voor zover ik dat heb kunnen bepalen in deze middag. Bij Schotland denk ik vooral aan:

landschap

kasteel

regenachtig weer

Maar blijkbaar is dit er ook:

architectuur

gekke mannetjes

Maargoed, mijn indruk over Schotland is erg positief... ik vond het prachtig.

6 sept. 06 testen

Ben weer thuis. Deze keer niet zo lang weggeweest als vorige week. Zondag een beetje brak, begonnen aan een vlucht naar Lissabon. Maandagnacht om 1.00 uur ging de wekker (en ik blijf erbij... het went NOOIT). Maar hét voordeel van zo vroeg opstaan is dat het afmelden om 07.30 uur 's morgens was waardoor we eigenlijk heel de maandag zo'n beetje vrij waren! Maandagmiddag ging de telefoon... Ja, met Crewcontrol. (ben dan altijd meteen op mijn hoede als ik gebeld wordt door de zaak). Of ik zin had om mee te doen aan het pasproject. Er is namelijk een campagne gestart waardoor het gehele corps zich wat meer aan de uniformvoorschriften moet gaan houden. Hieruit is naar voren gekomen dat een grote hoeveelheid van de cabinebemanning zich groen, geel en blauw ergert aan de schort die gedragen dient te worden tijdens de service. Nu is er dus een test gestart met schorten van een dochteronderneming. Of ik deze schort de volgende dag naar Helsinki wil proberen en vervolgens mijn bevindingen wil noteren en doorgeven. Natuurlijk wil ik dat... Leuk zelfs! In mijn beleving kunnen we deze nieuwe schort gaan dragen in het vervolg. Het ziet er een stuk netter uit dan de vuilniszak die we nu hebben en het zit gewoon vrouwelijker en comfortabeler.

01 sept. 06 trouwerij

Afgelopen vrijdag was het zover... Mijn lieve (ex)buurmeisje en vriendin ging trouwen! Een hele happening. Het weer was gelukkig super mooi, net als zij overigens!

30 augustus 06 Europahoppen

We zijn er weer... Terug van weggeweest. zo'n 6 dagen gevlogen waarvan 5 dagen echt weggeweest. Best lang. Mijn koffer was ook voor het eerst loodzwaar. We gingen naar Nice, Rome, Gotenburg en Oslo. Dusja, dan moet je vanalles meenemen, van bikini tot jas, van badhandoek tot paraplu. Heb wel weer leuke dingen gezien en beleefd. De vluchten gaan allemaal wel vrij soepel. Hadden deze keer een bemanning van 3 personen, waaronder ik, en wij bleven alle dagen bij elkaar. Soms kwam er iemand bij gevoegd omdat we een ander type toestel hadden, maar meestal gewoon met zijn drieen. Lekker op het strand liggen in Nice, vervolgens eten in een van de vele pitoreske steegjes ter plaatse en vooral van het fantastische weer genieten. De dag erna heel vroeg op naar oslo. Daar was ik aleen aantal keer geweest en weet ik dus inmiddels een beetje de weg rond het hotel en de haven. Behoort tot een van mijn favorieten. Op ene of andere manier altijd lekker eten, aardige, mooie mensen en een relaxte sfeer. Eenmaal in Rome aangekomen wilde de rest van de bemanning niet zoveel ondernemen. Ik daarentegen had nog wel energie over om even de stad in te gaan. Dan maar alleen. Rome leek me geweldig. Mooie cultuur en wederom heerlijk weer. Dus met mezelf in de bus gestapt en op naar het Centrum. In de bus ontmoette ik een Amerikaans echtpaar dat de laatste souvenirs ging aanschaffen in de stad. Ontzettend aardige mensen. Heb even met ze cappuchino gedronken en daarna zijn we wel onze eigen weg gegaan. Eenmaal terug in de bus, zat ik weer met ze. Wederom gezellig. Heb hun adres gekregen... Mocht ik ooit in Ohio komen, dan moet ik ze bellen... Echt ontzetten leuke ervaring. Was nooit zo van het "alleen erop uit gaan". maar absoluut geen spijt dat ik toch gegaan ben. Natuurlijk ook van Rome genoten, maar de tijd was te kort om ook een bezoek aan Vaticaanstad te brengen, dat staat volgende keer op het programma.

De laatste dag was Gotenburg. Ik maar denken dat de Volvo auto's uit Duitsland kwamen... Nou niet dus. Uit Zweden. Gotenburg wel te verstaan. Dat is meteen ook bijna het enige merk auto dat daar komt. Viel me meteen op. Verder een Hotel zo mooi... En met een uitzicht zo mooi...

24 aug. 06 Verliefd

Het is zover... Lucienne is verliefd. Tot over mijn oren! Kan bijna niet meer eten als ik hem even heb gezien. Krijg kriebels in mijn buik als ik een afspraakje met hem heb, zit heel de dag te dagdromen en over slapen hebben we het helemaal maar niet meer. Doe werkelijk geen oog meer dicht. Hij is ook zo ongelooflijk leuk, knap, lief, spontaan en aardig. Zijn naam??? Baby Jochem!

23 aug. 06 Aruba

In het midden van de vijf dagen reisverlof vond ik het weer tijd voor een berichtje. Afgelopen reis ging naar Aruba. Wat een ontzettend mooi eiland. Althans, ben erachter dat ikzelf er niet snel twee weken naartoe zou gaan, want zoveel is er niet te beleven, maar voor de anderhalve dag die wij hadden was het geweldig. Heerlijk weer, mooi strand en een nog mooiere zee. Maar voor het zover was eerst even ruim 8,5 uur vliegen er naartoe. Het was de tweede keer voor mij dat ik op dit type vliegtuig vloog. De eerste keer was ik trainee. Voorafgaand aan de briefing had ik dit aangegeven en gevraagd of ik niet achterin de gally hoefde te staan als zogenaamde "gallyslaaf". Simpel en alleen omdat ik de vorige vlucht totaal niet had meegekregen hoe het daar allemaal in zijn werk gaat. Blijkbaar waren mijn overige collega's ook naar de purser gegaan en allemaal hadden ze gevraagd om niet hier te hoeven staan. We gingen dus loten. Één collega had ook haar tweede vlucht op deze kist, maar vloog al wel 1,5 jaar en zij raadde het getal, samen met MIJ! Dat wordt lachen , twee onervaren mensen achterin. Gelukkig hadden we op de heenreis heel weinig passagiers waardoor we ruimschoots de tijd hadden om alles uit te vissen. Iedereen mocht 2,5 uur 'af'. Dat betekent dat we kunnen genieten van ons schoonheidsslaapje op een container met een dekentje erop en een gordijntje ervoor voor wat privacy. Oef, geef mij maar die andere kist waar de bedden voor ons klaarstaan. Vraag niet hoe, maar heb toch eventjes kunnen slapen.

Rond 23.00 uur lokale tijd waren we in het hotel. Ik had met wat collega's afgesproken om een beetje bijtijds te gaan ontbijten zodat we daarna naar het strand konden. Vanuit het hotel ging er een boot naar een paridise island. Een klein eilandje vol met leguanen, geluid van papagaaien en een azuurblauwe zee.

13 aug. 06 Toronto

En we zijn weer terug. De vertraging afgelopen vrijdag was opgelopen naar zo'n 8 uur, waardoor we 's avonds om 20.30 uur de lucht in gingen. De mensen waren heel aardig. Ben toch altijd klein beetje bang voor de reactie van passagiers, die zoveel vertraging hebben, maar gelukkig heb ik geen onvertogen woord gehoord. Denk en merk toch dat de mensen vrij geschrokken zijn door de afgelopen gebeurtenissen in United Kingdom. Alhoewel onze vertraging daar totaal niets mee temaken had, zijn mensen toch angstig. Bij binnenkomst in het vliegtuig liggen er krantjes klaar. Op elke krant, uit welk land ook, was het voorpagina nieuws over de mislukte aanslagen. Je moet er maar niet teveel bij nadenken allemaal. Erg alert zijn, dat is alles wat je kunt doen.

Wat een dagvlucht had moeten zijn, werd uiteindelijk een nachtvlucht. Om 5.00 uur 's morgens kwamen we aan in het hotel, 23.00 uur lokale tijd. Hoog tijd voor een groote tuk.

Ergens had ik gedacht cq. gehoopt, dat door de vertraging ons verblijf in Toronto ook verlengd zou worden waardoor er misschien tijd genoeg was om naar de Niagara Falls te gaan, maar helaas... dit zat er niet in. Onze (minimale) rust ter plaatse was nog genoeg om gewoon weer terug te mogen vliegen. Wel had ik even de tijd om in de straten van Canada te slenteren, een geweldige shoppingmall te bezoeken en de mooiste book-shop ever seen te bekijken.

De terugvlucht was enorm druk. Het "seatbelt-sign" was nog geen 10 minuten uit of we hadden al een rij voor de gally staan met allemaal mensen die graag wat te drinken wilden. Door de verscherpte controles, is het verboden om vloeibare dingen mee te nemen in je handbagage. Daar valt dus ook je flesje water onder. Veel mensen hebben, zoals gebruikelijk, wel een aantal uur moeten wachten op de luchthaven (waar overigens wel drankjes te koop waren) en waren dus uitgedroogd. Lief als we zijn hebben we iedereen een cupje water gegeven en vervolgens met de uiteindelijke service begonnen. De vlucht is te kort om even 'af te gaan' . Met andere woorden: een klein tukkie op de bedden voor de crew zat er helaas niet in. Maar 7 uur vliegen is nog wel te doen.

Gevoel van tijd heb ik inmiddels niet meer. Weet nog dat ik vanmorgen om 8.00 uur in de auto zat opweg naar huis. Heerlijk geslapen terwijl Nederland langzaamaan ontwaakt. Joehoe... heb een jetlag en ben er nog blij mee ook. Heerlijk dat ica-vliegen. Nu 3 daagjes vrij, donderdag naar Aruba en daarna weer 5 daagjes vrij!

11 aug. 06

Fijn hoor, naar Toronto. Alleen liever niet met 7 uur vertraging... gelukkig werd ik vanmorgen gebeld, nog voordat ik me had omgekleed of ook maar enige aanstalten had gemaakt om richting schiphol te gaan. Nou heb ik de laatste tijd een beetje last van vrij weinig energie, dus had ik nog mooi de tijd om even een uurtje extra te slapen... vanavond gaan we aan de reis naar Toronto beginnen, waarschijnlijk een nachtje doorhalen. Ook niet echt bevordelijk voor de minder energieke persoon die ik ben haha.

8 aug. 06

Weer wat vluchten gehad... druk geweest eerlijk gezegd. Draai nu een beetje mee in de wereld van het "echte" vliegen en ik moet zeggen... het is toch wel een beetje wennen een nummer te zijn. Welke afdeling ik ook nodig heb, ze vragen eerst naar je personeelsnummer en dan pas je naam, het is allemaal zooo groot. Áls je dan een keer bekenden tegenkomt is het ook des te leuker. Zo kwam ik vorige week toevallig 2 collega's van de cursus van 3 jaar geleden tegen. Beide ook log-lezers want het eerste wat ze zeiden was gecondoleerd. Bedankt KJ en M. Op een moment dat ik me een beetje 'lost' voelde doet zoiets wonderen. Inmiddels kan ik wel zeggen dat ik mijn draai gevonden heb en ik het echt super naar mijn zin heb. Vandaag nog... een passagier uit San Fransico die vanuit Warschau naar Amsterdam reisde en vervolgens door naar Kuweit ging (volg je het nog?). Zijn bagage paste niet in een bagagevak boven de stoelen. Niet omdat er te weinig plek was, maar omdat het gewoon te groot was. Toen ik hem dat vertelde was hij een beetje teleurgesteld, hij had namelijk in San Fransisco 150 dollar moeten betalen, en dan mocht het mee. Ik kon er helaas niets aan doen dat het niet paste, nergens... heb nog wel geprobeerd een andere plek te zoeken, maar het ging niet. Met andere woorden: het moest terug het vrachtruim in. Deze man waardeerde mijn hulp echter zo erg dat hij met wel 4 x op zijn overdreven Amerikaans bedankte. Vroeg vervolgens of ik hem in Amsterdam wilde vergezellen en hem de stad wilde laten zien. Even later dacht hij dat ik getrouwd was, heb namelijk een zilveren ring om mijn ringvinger wat hij voor trouwring aanzag. Toen ik dat ontkende was hij blij, dacht al dat hij met de verkeerde persoon aan het flirten was...

Vrijdag ga ik weer van start met een ica-reis... Op naar Toronto!